روانشناسی

در برخورد با سالمندان اولین قدم برقراری ارتباط مناسب است.هر فرد ارزش‌ها، باورها و فرهنگ خاص خودش را دارد و این نکته‌ای است که در ارتباط با سالمندان نباید فراموش کرد.عقاید، ارزش‌ها و اعتقادهای سالمندان امروز، در جامعه‌ای کاملاً متفاوت با جامعۀ کنونی شکل گرفته است.آنها حوادث تاریخی و شرایط اقتصادی – اجتماعی دشواری را […]

در برخورد با سالمندان اولین قدم برقراری ارتباط مناسب است. 
هر فرد ارزش‌ها، باورها و فرهنگ خاص خودش را دارد و این نکته‌ای است که در ارتباط با سالمندان نباید 
فراموش کرد. 
عقاید، ارزش‌ها و اعتقادهای سالمندان امروز، در جامعه‌ای کاملاً متفاوت با جامعۀ کنونی شکل گرفته است. 
آنها حوادث تاریخی و شرایط اقتصادی – اجتماعی دشواری را پشت سر گذاشته‌اند. 
آنها در دنیایی رشد یافته و بالیده‌اند که در آن بسیاری از وسایل آسایش امروزی مانند: آب لوله‌کشی، برق، گاز 
و … 
نبوده است. 
درک آنچه بر سالمند کنونی گذشته است برای شما ممکن است سخت باشد و تنها یک ارتباط خوب می‌تواند این 
شکاف نسلی را پرکند. 
شما می‌توانید با رعایت اصول مهارت‌های ارتباط بین فردی، ارتباط خوبی با سالمند برقرار کنید. 
سوال کنیم: ما باید سالمندان را بهتر بشناسیم و از خواسته‌هایشان مطلع شویم، پس از آنان سوال می‌کنیم تا بتوانیم 
مشکلات و نگرانی‌های آنها را بهتر بفهمیم و کمک بهتری را به ایشان عرضه کنیم. 
در این میان طرح سوالات باز که با چرا، چگونه، چطور و … 
شروع می‌شوند منجر به گرفتن اطلاعات بیشتری از سالمند می‌گردد. 
همچنین لازم است حین گفت و گو با سالمند، به گفته‌های وی ارزش و احترام بگذاریم. 
این بدان معنی نیست که هرچه او می‌گوید قبول کنیم. 
بلکه به این معنی است که به حق او برای فکر کردن و سخن گفتن احترام بگذاریم. 
اگر سالمند در حال صحبت کردن است، به او فرصت دهید تا خود حرفش را تمام کند و هیچ‌گاه ما 
جمله سالمند را کامل نکنیم. 
گوش فرادهیم: ما باید به صحبت‌های سالمندان گوش فرادهیم. 
گوش دادن فعالانه چیزی بیش از شنیدن ساده است و در واقع همدلی با سالمند است. 
همدلی با سالمند یعنی خودمان را جای فرد سالمند بگذاریم و بفهمیم که او در موقعیت‌های مختلف چه فکر یا 
احساسی دارد. 
در هنگام گوش دادن فعال، خوب است که با سالمند ارتباط غیرکلامی برقرار کنیم مانند لبخند زدن، تکان دادن سر 
برای تایید، نگاه کردن (ارتباط چشمی)، گرفتن دست، تعارف با دست و … 
تا سالمند احساس کند که ما علاقمند به شنیدن صحبت‌های او هستیم. 
مشاهده کنیم: برای شناخت بیشتر سالمند او را مشاهده می‌کنیم. 
مشاهده کردن سالمند یعنی استفاده از همه حواس برای بررسی او تا بتوان درک و دانش بهتری نسبت به سالمند 
به دست آورد. 
ما طرز ایستادن، حالات صورت، لحن کلام و واکنش‌ها و احساسات او را مشاهده می‌کنیم. 
بگوییم: یکی از اصول برقراری ارتباط با سالمندان، حرف زدن با آنان است. 
حرف زدن برای به زبان آوردن یک عقیده، نظر، احساس یا واقعیت است. 
آنچه بسیار مهم است توجه به این نکته است که چگونه باید گفت؟ لحن و تن صدا نیز بسیار اهمیت 
دارد. 
اگر سالمند ناشنواست هیچ گاه نباید برای صحبت کردن با او صدایتان را بلند کنید یا فریاد بزنید. 
برای اینکه او حرف‌های شما را بشنود، با صدای معمولی و نزدیک گوشی که شنوایی بهتری دارد صحبت کنید. 
لمس: یکی از ابتدایی‌ترین و خصوصی‌ترین شکل برقراری ارتباط با سالمند لمس کردن است. 
بسیاری از سالمندان دچار محرومیت لمسی هستند. 
در برقراری ارتباط با سالمندان سه نوع ارتباط لمسی وجود دارد: الف – لمس عاطفی: لمس محبت‌آمیز یکی از نیازهای 
انسانی است. 
مانند وقتی که پدر بزرگ یا مادر بزرگ را در آغوش می‌گیرید و آنها را می‌بوسید. 
محبت، تفاهم، اعتماد، امید و علاقه را می‌توان با نگه داشتن دستی لرزان در دستی قوی به دیگری منتقل کرد. 
ب- لمس حمایتی: برای کمک به سالمند به کار می‌رود. 
مانند وقتی که به سالمند برای بلند شدن از زمین کمک می‌کنید. 
ج – لمس کنشی: به منظور ادب و احترام به کار می‌رود. 
مانند دست زدن به پشت سالمند و تعارف و تقدم برای عبور همواره سعی کنید مصاحبی سرزنده برای سالمندان باشید. 
چین و چروک نشان می‌دهد که سالمندان منبعی از تجربه‌ها و خاطره‌های گذشته‌اند که نباید بدوناستفاده باقی بمانند. 
فردی که لبخند می‌زند غالباً به صورت شخصیتی دوست داشتنی و مهربان تلقی می‌گردد، همواره درارتباط با سالمندان لبخند زدن 
را فراموش نکنید.